Seks dynamiek in de maatschappij laat me waardeloos voelen
De liefde bedrijven vind ik een van de fijnste dingen in het leven. En dan bedoel ik ook echt dat, seks met passie voor elkaar, niet alleen voor je eigen genot.
Jammer genoeg is dat voor mij als man in deze maatschappij niet toebedeeld. Seks is voor mij wederzijds genot, maar deze maatschappij heeft bepaald dat seks voor een vrouw meer waard is dan een man.
Ik ben een net bovengemiddeld aantrekkelijke jongeman van 31 die boven gemiddeld geschapen is, paar partners die ik heb gehad hebben altijd ontzettend genoten. Ik ben enorm creatief in bed, passioneel, zorgzaam, speels, maar kan je ook stevig aanpassen. Seks met mij is een heerlijk spel.
Dat mn afgelopen bedpartners geen relatie of verder contact wilde heeft steeds andere redenen gehad, elke keer weer anders, en elke keer vager. Meestal komt neer op iets als "ik voel HET niet". Niemand heeft mij tot nu toe kunnen vertellen wat HET nou eigenlijk is.
Een voorbeeld hiervan was een date van en tijd terug met een oudere vrouw die een open relatie had. Ik had haar op een festival ontmoet waar we heerlijk hadden gedanst en gevrijd en ze complimenteerde me daar ook veel op, en wilde een keer samen met me afspreken. De avond een tijdje later dat ze bij mij thuis kwam was fantastisch.
Uiteindelijk zijn we niet eens aan penetratie toe gekomen, omdat het voorspel al zo heerlijk was. We vonden dat allebij helemaal geen moeten ofzo. Later bevestigde ze nog dat ze echt genoten had, maar toch besloot niet verder af te willen spreken. Omdat ik niet op de verwachte enthousiaste manier reageerde op de heerlijke massage die ze me had gegeven, vanuit haar eigen initiatief. Ik heb werkelijk geen idee wat ik daar fout heb gedaan, ik kreunde zelfs omdat ik t zo lekker vond, en had een stevige erectie. Waarom verwachten vrouwen perfectie vanaf de aller eerste date?
Ik zit dus steeds maar met mijn eigen hand, en een oneindige lijst aan filmpjes waarmee ik me een wereld fantaseer waar ik me gewild kan voelen.
Regelmatig overweeg ik een escort te vragen. Maar ik kan dat niet uit respect naar mezelf. Als ik zou moeten betalen om de liefde te bedrijven met iemand anders, zeg ik eigenlijk tegen mezelf dat ik zo waardeloos ben dat ik geld bij moet leggen om de ander het de moeite te maken. Daarbij is het dan geen liefde bedrijven, want de ander doet het puur voor het geld.
Waarom moeten mannen betalen voor seks, terwijl vrouwen er rijk mee kunnen worden? Dit is een retorische vraag, want ik weet het antwoord (pls niet over discussiëren), maar het voelt zo oneerlijk. Ik snap als jou het plezier van de ander niet boeit, dan doet die ander het puur voor jou genot, zonder er zelf iets voor te krijgen. Zo is dat niet bij mij.
Ik zou het liefst elke dag de liefde bedrijven, maar er is voor mij besloten dat dat niet kan. En sta daar volledig machteloos in, dat doet me zoveel pijn. Ik voel me waardeloos en ongewild. Ik heb zoveel te geven, maar niemand wil het. Ik vraag me soms af waarom ik nog besta.
Beste M,
Je bent nog jong, je zult ooit de vrouw tegenkomen die bij jouw profiel past en jou waardeert. Geloof me. Je verhaal komt wel wat zielig over, volgens mij 'wil' je te graag. Ik zou je als tip willen geven niet te veel te hunkeren naar liefde en aandacht want dat stoot vrouwen juist af.