Veroordeel mij (ons) maar.
“Wat vindt je van mijn buik?”, bijna elke keer dat ik bij haar ben vraagt ze me het. Ze weet wat ik ga zeggen en ze hoort het iedere keer weer graag opnieuw. Ik geef er een paar kussen op, zeg dat ik van veel haar buik houdt en het telkens weer heerlijk vindt. Ze glundert. Haar buik is groot, dik en rond, niet zacht maar een harde buik.
Ik ga op haar heerlijke warme buik liggen en schuif mijn harde bij haar naar binnen. Ze houdt even haar adem in, slaat haar armen om mij heen en zegt weer zacht dat het voelt alsof haar buik het kind van ons draagt. Ze spoort me aan om met mijn zaad bij haar alles soepel te houden, dat is goed voor het kind, zegt ze. Ze houdt van praten tijdens sex en spoort mij aan en krijgt wat ze van mij verlangd.
Natuurlijk kan het niet, want mijn schoonmoeder loopt al tegen de zestig en fantaseert graag. Ze is erg creatief in bedenken hoe zij mij een paar uurtjes voor zichzelf te hebben.
Veroordeel mij (ons) maar, het is nu eenmaal zo gebeurd en ik hou van die vrouw. Ze is weduwe, voelt zich vaak eenzaam en hiermee ben ik een lichtpuntje in haar leven. Ik denk dat deze situaties zich vaker voordoen dan men denkt, achter gesloten deuren gebeurt mee.
Mijn eigen vrouw komt trouwens niets bij mij te kort.
Dus jij hebt je schoonmoeder zwanger gemaakt?
En je neukt nog steeds met haar terwijl ze zwanger is?
Het kind wat straks geboren wordt is dan het zusje of broertje van jouw vrouw.
Knap hoor!!
Heb je ook nog kinderen bij je vrouw?
Hoe moeten die straks het kind van jouw en oma gaan noemen?
Oom/ tante of zus/ broer?
Lekker bezig kerel.
Ik hoop dat het niet waar is!!