Ik weet het even niet
Mijn man en ik zijn beiden 55 jaar en kennen elkaar al ruim 40 jaar, we zijn inmiddels al bijna 30 jaar getrouwd.
We hebben het erg fijn samen.
Toen wij onlangs samen in bed lagen spraken we over wat dingen uit onze tienertijd. En over onze eerste keer sex samen. Dat was toen erg bijzonder en spannend want als mijn man (toen mijn vriendje) bij ons logeerde mocht hij niet bij mij slapen van mijn moeder maar op zolder. Al pratende sprak waarschijnlijk mijn man zijn mond voorbij want hij zei me dat ik niet zijn eerste was.
Na wat aandringen van mij bleek het volgende:
Op een erg koude winternacht was mijn man van zolder even via de vlizotrap naar beneden gelopen om wat bij te warmen, hij kon maar niet warm worden onder de dekens. Mijn moeder deed haar slaapkamerdeur open en vroeg hem wat hij van plan was. Hij zei dat hij het zo koud had, en mijn moeder zag dat hij stond te klappertanden van de kou. Ze pakte zijn hand en zei, als hij stil kon zijn, wel bij haar kon liggen. Even voor de duidelijkheid, mijn man was toen 17 en mijn moeder een weduwe van 50.
Mijn man heeft me niet precies de details verteld en wie er de aanleiding toe gaf, maar tot mijn schrik vertelde hij dat hij met mijn moeder voor het eerst sex had. Hij is dus door mijn moeder ontmaagd.
Dat is nu een week geleden en mijn man wil er verder niet over praten omdat het al zolang geleden is. Ook wil hij niet zeggen of hij daarna nog wel eens sex met haar heeft gehad. Wie weet hoe vaak hij, als hij bij ons logeerde, de vlizotrap is afgeslopen om naar mijn moeder te gaan. Maar ik denk van wel dat ze regelmatig sex hadden want na ons trouwen vroeg moeder van tijd tot tijd aan hem om haar ergens mee te komen helpen, maar eerlijk gezegd weet ik niet of ze dan sex hadden.
Ik kan het niet meer aan mijn moeder vragen want zij is vier jaar geleden overleden.
Ik hou veel van mijn man, en hij ook van mij weet ik, en ik moet er niet aan denken wat ik zonder hem moet. Maar dit moet toch een plaats krijgen bij mij. Ik weet alleen niet hoe want ik heb er sindsdien slapeloze nachten van.
Een onaangename bekentenis van uw man, indien mij dit zou overkomen zal me dat wel tijd kosten om dit een plek te geven...temeer omdat het een naast familielid betreft. Hoe moet je hier mee omgaan...uiteindelijk er toch mee zien te dealen, misschien dat u een aantal gesprekken kunt voeren met een psycholoog. Veel sterkte