Angst voor schulden

De één zegt plan je leven niet, leef met de dag en morgen zie je het wel. Er is altijd een oplossing.

Ooit was ik naïef. Omdat ik behulpzaam van aard ben, als liefdevolle helper stond ik vaak klaar om anderen te helpen. Inmiddels geleerd dat sommige mensen gewiekt zijn, misbruik maken en je bewust in financiële ellende meesleuren. Hierdoor was ik ooit in financiële problemen beland en inmiddels wijzer van geworden. Want ik ben persoonlijk verantwoordelijk voor mijn leven.

Maar ik merk dat je soms toch door anderen in schulden kan belanden of je buffer kan aantasten. Die gedachten maken mij angstig. Als mens laat je je dierbaren niet in de kou staan en help je elkaar maar tot hoever is steeds mijn vraag?

Ben bang dat ik in de molen van schulden belang. Dit houd mij regelmatig bezig.
Bijvoorbeeld dierbaren die hun zaken niet op orde hebben of niet voldoende middelen.

Je probeert het herhaaldelijk bespreekbaar te maken dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn leven en zijn leven wat basis dingen betreft op orde moet hebben en anderen niet moet belasten. Wij hebben allen net voldoende voor ons zelf. Maar, ik merk dat als irritant belend wezen gezien wordt of iemand zonder EQ wordt ook weleensgezegd.

Dit bezorgd mij soms stress bang voor als de situatie zich voor doet houd mij bezig. Ook vrees ik voor schande die eventueel bij kan komen. Het is gemakkelijk gezegd dat het jou keuzes zijn om in die situatie te belanden als je je buffer aantast of een schuld maakt door omstandigheden. Je laat je dierbaren niet in de steek.

Zou de overheid een basis verplichting tot buffer of uitvaartverzekering moeten stellen voor alle burgers? Dit om de vicieuze schulden cirkel te doorbreken.