Guilty pleasure!?

Onlangs ben ik er achter gekomen dat ik lijdt aan “ Candaulism”! Nooit geweten dat het zo werd genoemd en ik welke mate het een gekend en erkend seksuele fantasie (of realiteit) is! Ik kick er op om mijn echtgenote naakt te tonen aan anderen. Zowel mannen als vrouwen. Dit doormiddel van foto’s en video’s als in het echt. Evenwel niet te verwarren met cuckhold fantasie of wensen. Ik vind haar een beeldschone vrouwelijke vrouw en voel de behoefte om met haar te pronken.
Het is gelukkig niet iets dwangmatigs maar een periodiek terugkomend verlangen dat mij flink opwindt.

Zonder het heel direct te benoemen heb ik over de afgelopen tijd enkele keren het thema indirect te sprake gebracht om haar reactie te peilen. Zij is verre van preuts en loopt bijvoorbeeld volledig naakt rond in een publieke sauna en doet ook niet krampachtig of zo (zoals onlangs) bij vrienden gezwommen kon worden en wij geen badkleding bij ons hadden. Zonder enige schroom kleedt ze zich uit en springt erin. Ook was bij ons in de stad een vraag om naaktmodellen voor de kunstacademie en toen ik zo langs mijn neus de vraag stelde of zij dat zou durven, was haar antwoord resoluut positief!

Dit alles om te zeggen dat ik mij vertrouwd voelde om het gesprek op mijn soort van fantasie te brengen. Haar reactie was wat dubbel. Ze was niet persé afwijzend zolang het maar spontaan ging. En verder uiteraard niet op het internet of anders volledig anoniem. Ook geen benen-wijd plaatjes, maar zinnenprikkelend erotisch vond ze geen punt.
Ik kan dit soort naakt beeldmateriaal natuurlijk alleen maar tonen omdat ze mij heeft toegestaan het te fotograferen en filmen.

Korte vraag na een lange inleiding:
Heeft iemand hiermee ervaring en zo ja hoe kun je het dan het best aanpakken ook richting “publiek”!