Geschrokken van wat ik zag
Dit gebeurde een paar weken geleden en ik ben sindsdien best in de war: moet ik er wat mee of… niks? Ik weet het niet. Tot nu toe is er geen woord over gesproken en het wordt ook steeds moeilijker er over te beginnen dus waarschijnlijk blijft het onbesproken. Dit is wat ik zag:Ik ben een gescheiden vader van twee kinderen: een dochter van veertien en een zoon van twaalf. Ik ben meestal laat uit mijn werk maar twee weken geleden was ik dus een aantal uren eerder. Ik wist dat ze thuis waren maar hoorde eigenlijk niks toen ik binnenstapte. Ik luisterde nog eens en ging toen naar boven om te kijken of ik me vergiste. Toen hoorde ik ze zacht praten, giechelen en soort zuchten… En toen zag ik ze:
In de kamer van mijn zoon, hij zat op de tand van zijn bed met zijn broek en onderbroek omlaag. Mijn dochter op de grond voor hem met haar bovenkleding uit, haar borsten bloot en het was wel duidelijk wat ze deed: ze had zijn piemel vast en haar mond bewoog er overheen.
Ze schrokken zich dood, schreeuwden en zeiden wel duizend keer sorry en dat hun moeder het niet mocht weten en dat ze het per ongeluk deden en al dat soort onzin. Ik kreeg nog het verwijf waarom ik ineens eerder thuis was. Ze deden beiden hun kleren snel aan en… dat was het. De avond en dagen daarna was er veel schaamte maar verder stilte.
Of ze het vaker deden? Geen idee. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet… (Hun moeder weet nog steeds van niks)
Beter dat ze het zo ontdekken dan met vage vriendjes of vriendinnetjes.
Ze kennen elkaar door en door en het gebeurt in een veilige omgeving.
Ik zou het gesprek toch aan gaan en dan beginnen zo van, even over wat ik laatst gezien heb.
Keur het dan niet meteen af maar luister eens naar wat ze er zelf over te vertellen hebben.
Op basis van hun verhaal zou je het kunnen goedkeuren en benadruk dan ook dat als ze ergens mee zitten ze gewoon bij je kunnen komen.
Op die manier hoeft het niet meer stiek