Niet zo lang

<p>Waarom, is het altijd zo lastig.

Een normale jongen, en een normaal uiterlijk lijkt het van buiten.
Stapelverliefd op een meisje, en volgens mij is ze ook gek op mij.
De enige reden dat ik het niet zeg, is omdat ik haar hart niet wil breken. Alleen maar omdat ik weet dat ik later geen 50 word, is verder niets aan te doen, geen geneesmiddel voor.
En ik wil het niemand aan doen dat ik later in een rolstoel terecht kom, en langzaam aftakel, en dan een vrouw en misschien een kind achter zal laten.

Straks houd ze ook van mij, en dan is het toch niet uit je strot te krijgen , dat je moet vertellen dat je een genetische aandoening hebt, waar je niet oud mee word?
Nee, ik zal nooit er iets over kunnen zeggen, ik wil ook geen medelijden. Want ik ben nu net als iedereen, ik kan sporten en ben tussen de oren 100% zoals iedereen( tja 99% want er is niemand die 100% is) Ik doe mijn werk, en heb er nooit klachten over gehoord.
Ik wist niet dat verliefd zijn op dat leuke meisje zo vreselijk pijn kan doen. Ik zie haar vrijdag weer. elke vrijdag. :(</p>