Ha ondeugend meisje,
Een uurtje is best mooi. Loop je veel?
Was best een hoeveelheid en voelde ook lekker warm aan zeg je. Heeft het iets in je losgemaakt? Je kunt het vaker gaan doen...
Een verhaaltje uit mijn fantasie welke in een tijdje geleden geschreven heb. Moest er gelijk aan denken toen ik jouw ondeugend verhaaltje las.
Benieuwd wat je ervan vindt 😉
De deurbel ging.
“Zou u iets willen geven voor deze collecte,” vroeg de slanke jonge vrouw met een leuke uitstraling in een witte bloes en net iets te lang rokje. Ze had een ID kaart om haar nek hangen. "Mag ik je kaart even zien". "Natuurlijk meneer" en ze gaf me haar kaart aan. Floor was haar naam en ze was op 15 mei 1999 geboren. "Nog gefeliciteerd met je verjaardag een paar dagen geleden". Dank u meneer"
Haar kleding was een beetje ouderwets, net als haar schoenen en kousjes.
“Ja hoor, ik wil wel iets geven voor deze collecte".
“Mag ik eerste ook even plassen want ik moet echt heel nodig.”
Ze keek me ook een beetje uitdagend en brutaal aan met een glinstering in haar ogen.
“Kom maar even verder en loop maar even door.”
Ze sloeg haar ogen neer en liep een beetje bedeesd en gedwee mee. Was de uitdagende en brutale blik een masker of toch ook niet?
“Ga even zitten.”
“Maar ik moet zo nodig.”
Ze keek me aan, sloeg haar ogen neer en ging zitten.
“Kijk eens nog een glas water, je zult ook wel dorst hebben met dit warme weer.”
“Dank u.”
“Ben je al lang onderweg?”
“De hele middag al.”
“Hoe gaat het met de collecte, zijn de mensen nog een beetje vrijgevig?”
“Ja meneer, ze geven best goed. Er zijn ook mensen die net doen alsof ze niet thuis zijn want dan zie ik de achter het raam of de deur iets bewegen.”
Ze begint wat te wiebelen op haar stoel.
“Hier heb je nog een glaasje water.”
Uuuh
“Drink maar lekker op meisje, je hebt het verdiend.”
Ze spreekt het niet tegen, wiebelt al wat meer en friemelt aan haar rok.
“Wil je ook een stukje chocolade?”
“Graag meneer.”
Nadat ik me weer heb omgedraaid zie ik dat ze haar rok aan de onderkant wat verlegd heeft, het is niet helemaal goed te zien omdat het aan de bovenkant nog over haar welgevormde benen heen ligt.
We kletsen nog een tijdje door, over het weer, over dat ze best veel voor collectes loopt, waar ze eerst gewoond heeft en nu ook hier collectes loopt. Ze was eindelijke op kamers gaan wonen nu ze studeerde. Ik had haar nog niet eerder gezien.
Ze wiebelt nu ook met haar voeten, een beetje op haar tenen, heen en weer en van de ene bil naar de andere bil. Een beetje hoogrood kleurtje krijgt ze ook en ze houd haar adem soms even in.
Ik doe alsof ik het niet zie en geef haar nog een glaasje water.
Bedeesd neemt ze deze aan.
“Wil je nog een stukje chocolade?”
“Alstublieft meneer.”
Een kreuntje ontsnapt nog net niet uit haar lippen.
Ik blijf stoïcijns met haar in gesprek en doe net alsof ik nog steeds niets merk.
Ze kijkt me aan met een blik van ik hou het niet meer en kreunt nu echt hardop.
“Toe maar meisje, het mag,” zeg ik tegen haar.
Haar bips schuift ze wat verder naar voren en trekt haar rok aan de onderkant nog verder naar achteren.
Het wiebelen van haar voeten neemt toe.
Ze kijkt me nog een keer aan en ik knik tegen haar.
Ze pakt ze de voorkant van haar rok op en haar wit onderbroekje kleurt langzaam nat.
Nu houdt ze het echt niet meer, spreid haar benen en laat alles lopen.
Het loopt van de stoel af op de vloer.
Niet een beetje ook, ze moest blijkbaar erg nodig.
Ik pak twee handdoeken voor haar met een teiltje.
“Trek je natte spullen maar uit.”
Bedeesd staat ze op, pakt de handdoeken en teiltje van me aan en trekt vervolgens haar nat wit onderbroekje uit alsmede haar rok.
Haar witte bloes wil ze aanhouden, tenminste, ze kijkt vragend naar me.
“Trek ook maar uit,” zeg ik en dat doet ze gedwee.
Dweilen doe je op je handen en knieën.
Ze droogt eerst de stoel en daarna de vloer. Mooi uitzicht heb ik daarbij op haar welgevormde billen. Een paar keer moet het water in het teiltje verschoond worden.
Ze krijgt nog wit washandje van me en verschoont zich hiermee.
De rok is droog gebleven en ze trekt haar kleren weer aan.
“Volgende week loop ik een nieuwe collecte meneer,” zegt ze bedeesd.
Ik glimlach.
Misschien dan een goed moment om haar billenkoek te geven...
Dit is leuk en heerlijk ondeugend :-)
Moest je veel en lang plassen.
Ik had graag in de schoenen van de Jehova getuige willen staan en dan met een heel ander geloof.
Zou je goed bekeken hebben en een compliment gegeven hebben. Lipjes goed zichtbaar...
Vervolgens had je ik gevraagd of je nog wat hulp kon gebruiken. Een van de eerste dingen zou dan zijn je een groot glas water geven immers je hydratatie na het hardlopen moet weer hersteld worden, grijns. Daarna alle opties open.
Hoe lang was je aan het hardlopen?